Gdy mnie kochać przestaniesz to powiedz
   powiedz kiedy mnie kochać przestaniesz
   to się człowiek wypłacze jak człowiek
   w białym łóżku nad ranem
   Nie przysyłaj mi listów ostatnich
   nie owijaj w bawełnę stów poru
   lepiej siądźmy do cieplej kolacji
   pod okapem wieczoru
   Na talerzach świecy blask
   dymi waza pełna gwiazd
   a pod stołem kot się łasi
   coś stuknęło na tarasie może wiatr
   Piętro wyżej ćwiczą Lista
   a zawiane towarzystwo
   gdzieś przed bramą wykrzykuje
   stróż im tego nie daruje
   stróż artysta
   Posiedzimy tak sobie we dwoje
   pośród spraw których nigdy nie było
   potem w starym zacisznym pokoju
   znowu wyznasz mi miłość
   Gdy mnie kochać przestaniesz bez racji
   powiedz o tym od razu kochany
   wtedy zjemy kolejną kolację
   na wieczoru dywanie