To było przed wiekiem, przed wiekiem, przed wiekiem
   Jeszcze przed wiekiem to było,
   Król jechał na łowy przez ranek lipcowy
   Gdy serce w nim młotem zabiło
  
   Zobaczył ją nagle w pasiece pod lasem ,
   Gdzie miody brunatne i płowe
   A była jak żywa i śmiała się czasem jak wszystkie prawdziwe królowe
   A była jak żywa i śmiała się czasem jak wszystkie prawdziwe królowe
  
   To nie ona , to nie Barbara
   To nad wodą schylona lipa z chłodem w konarach
   To nie ona ,nie ona to cień na drodze
   A na cieniu korona ,cień podobny nie (bodze?)
  
   Więc zatrzymał w tych stronach konia swego i patrzy
   To nie ona nie ona, serce pęka z rozpaczy
   A niech krzyczy niech płacze, niech się rzuca na miecze
   Rzecz to królów i władców by mieć serce człowiecze
  
   To było przed wiekiem...
   ...gdy serce w nim młotem zabiło.
  
   W niebieskiej sukience a biała jak łania,
   Tam stała nad rzeką w porohach
   Król się zatracił od tego kochania,
   To dobrze gdy król się tak kocha
   I król się zatracił od tego kochania,
   To dobrze gdy król się tak kocha
  
   To nie ona...
   ...rzecz to królów i władców by mieć serce człowiecze
   mieć serce człowiecze.