Nie pękaj koleś, nie łam sie przecie
  To o nas wczoraj stało w gazecie
  Pisała sama "Trybuna Ludu"
  Że nas ogarnia romantyzm budów
  W takim pisaniu nie ma usterek
  Postaw literek, niech brzękną szkła
  Przed nami naród odkrywa głowy
  Inżynierowie z Petrobudowy
  Kładziemy lachę, niech brzękną szkła
  Budowniczowie na 102
    Pić życia rozkosz, a cóż nam to szkodzi
  Nawet PKS do nas dochodzi
  A w zeszłe święto miałem kobite
  Co miała obie nogi umyte
  W Warszawie Ptaszyn niech zdziera płuca
  Niech tańczy Gruca, Holoubek gra
  My tutaj mamy program gotowy
  Inżynierowie z Petrobudowy
  Kładziemy lachę, niech brzękną szkła
  Budowniczowie na 102
    Ciężko się żyje o suchym chlebie
  Za to nikt grobów nam nie rozgrzebie
  Szatkuj dwie zmiany zimą i latem
  Wyśpisz się w piachu pod kombinatem
  Rąk trzeba wiele, pomników mało
  Kogoś złamało, lecz życie trwa
  Więc niechaj zabrzmi slogan bojowy
  Inżynierowie z Petrobudowy
  Kładziemy lachę, niech brzękną szkła
  Budowniczowie na 102
    Choć nie ma w kabzie srebra ni złota
  Przyda się przecież nasza robota
  Dopchamy wreszcie w ktorymś tam roku
  Do wojny co to ma być o pokój
  Co oszczędzimy to ktoś ukradnie
  Idzie składnie jakoś się pcha
  Więc wykonajmy plan narodowy
  Inżynierowie z Petrobudowy
  Kładziemy lachę, niech brzękną szkła
  Budowniczowie na 102